Wątek „pejzażu dźwiękowego” – nośnego zagadnienia rozpowszechnionego przez R. Murraya Schafera – stał się punktem wyjścia dla wspólnej pracy artystki Katarzyny Krakowiak i Andrzeja Kłosaka, architekta i akustyka.Obszar badań określany przejściem ponad technologią w stronę ekologii dźwięku i poszukiwaniem rozwiązań analogowych, zawarty został w pytaniu o istnienie echa w mieście,jednego z tych zjawisk, które istnieją poza zbiorową świadomością mieszkańców miast.Pozwoliło to nie tylko na podjęcie skazanego na porażkę zadania, jako że echo w przestrzeni miejskiej jest równoznaczne z architektoniczną pomyłką czy nieprzemyślanym współistnieniem budowli z życiem miasta, ale także na rozpoczęcie dyskusji o potrzebie projektowania miejskiej fonosfery. W rozwiązaniu trudności ze znalezieniem odpowiedniej przestrzeni dla badania zjawiska     echa w mieście pomocne okazały się doświadczenia XVII-wiecznego wynalazcy i uczonego,     Athanasiusa Kirchera, oraz prosta kalkulacja. W dwóch głównych pracach Kirchera, poświęconych rozmaitym zagadnieniom dźwięku – Musurgia universalis (1650) i Phonurgia nova (1673) – znajdują się ryciny przedstawiające architektoniczne rozwiązania prezentujące zasadę powstawania echa. Po zbadaniu możliwości uwspółcześnienia ryciny i późniejszej budowy w odpowiedniej skali oraz swobodnie nawiązującej doń formie, obiekt funkcjonuje jako gotowy do zbudowania prototyp. W ten sposób gest wprowadzenia poprawki do ryciny Kirchera pozwala wykreować w mieście echo w sposób całkowicie analogowy, czyniąc przestrzeń bardziej „komunikatywną”. Niniejsza publikacja odnosi się nie tyle do samego echa, ile do zanikania fali dźwiękowej oraz przede wszystkim – do słuchania i konsekwencji,jakie niesie za sobą wykorzystanie tego zmysłu.
Książka prezentuje różnorodne postawy i metodologie (za pośrednictwem ankiet,
a także – poprzez tekst Anny Preis i Andrzeja Klawitera). Inne rozdziały wyznaczają drogę od mitologii do polityki zawłaszczającej przestrzeń akustyczną (Jonathan Sterne), przez zmienne koncepcje czasu uświadamiane przez dźwięk (Hazel Muir), aż do jego kreatywnego zastosowania w kształtowaniu przestrzeni życiowej
(instrukcja zrobienia Słuchaw). Dźwięk zawiera się w ambiwalentnym i skrajnym
zakresie jego zastosowań – od leczniczych do śmiercionośnych właściwości. W takim rozumieniu, dźwięk nie istnieje (jako „dany”), jest wielkim wyzwaniem, gdyż człowiek kreuje go w procesie słuchania, „stwarzając” go dynamicznie w akcie percepcji zależnym od rozmaitych czynników, takich jak edukacja, przyzwyczajenia, lęki czy ideologiczne zapośredniczenie.   
                            Krzysztof Gutfrański

The notion of ‘sound landscape’ – a broad term popularized by R. Murray Schafer – was the starting point for collaboration between the artist Katarzyna Krakowiak and architect and acoustician Andrzej Kłosak. Their area of study – specified in the cross over technology towards acoustic ecology and the search for analog solutions – is condensed in the question whether there is echo in the city. Echo that exists outside the city-dwellers’ collective consciousness. Not only did this allow them to fulfill a task doomed to failure (as echo in the cityscape is equivalent to an architectural mistake or unforseen co-existence of buildings and ubran life), but also to begin a discussion on the need for more equitably design of urban phonosphere. Experiments of 17th century inventor and scientist, Athanasius Kircher as well as simple calculation proved to be of particular help in overcoming the difficulties with finding the proper space. Two of his central works devoted to the question of sound – Musurgia universalis (1650) and Phonurgia nova (1673) – contain prints depicting architectural structures which explain how echo is created. From the viewpoint of feasibility of his
concept, the prints present a particular blend of awe-inspiring sense of empiricism and pure nonsense. Having explored the possibility to correct the print and later construct in proper scale and form loosely-based on the original version, the project is existing as ready to built prototype of the structure. Thus the symbolic correction of Kircher’s print allows for analog creation of echo in the city, proposing to make the space more ‘communicative’ through its acoustic spaceshaping. This publication constitutes a parallel part of the project and refers not so much to echo itself as to the waning of the sound wave and, even more importantly, to listening and the consequences connected with using the sense of hearing. In its introductory part, the book presents the various attitudes and methodologies through a survey and a text written by Anna Preis and Andrzej Klawiter. Sections present the various ways in which sound is used: from mythology to politics which controls acoustic space (Jonathan Sterne); through the changing perceptions of time realized by sound (Hazel Muir); to the creative use of sound in the shaping of living space (production manual for the giant Metaphones). The sound in inscribed into the ambivalence and extreme range of its usage – from healing to lethal. In this sense, sound never exists (as a given), but presents a great challenge, as humans create it in the process of listening, dynamically ‘constructing’ it through the act of perception dependent on a variety of factors, such as education, habit, fears or ideological mediation.