Ciemna energia i ciemna materia są dla nas niewidoczne. Wiemy, że istnieją tylko dlatego, iż oddziałują na ciała widzialne. Stanowią one interesujące zagadnienie dla naukowców. Jak zwizualizować niewidoczne? Lub, idąc o krok dalej, jak zwizualizować to, co jak dotąd niemożliwe? Trudność w wyobrażeniu sobie czegoś nienależącego jeszcze do naszego świadomego „systemu”, czego nie tylko nie rozumiemy, ale też czego nie potrafimy sobie wyobrazić, jest bardzo kłopotliwa. Niniejsze obrazki są prostą demonstracją sposobu, w jaki możemy zacząć próbować wyobrażać sobie „jak dotąd niewidoczne”. Ich prostota wynika z konieczności, gdyż są one jedynie wskazówkami do tego, jak podejść do tematu wyobrażania sobie niewyobrażalnego. Oznaczenia i linie są zaproszeniem do zwizualizowania sobie trzech wymiarów na bazie dwuwymiarowych rysunków, które widzimy przed sobą. Jednak proste „efekty” i sprytnie ułożone warstwy, które zasłaniają wyraźniejsze linie, tworząc coraz więcej warstw i wymiarów, służą skomplikowaniu struktury. Nawiązując do estetyki pierwszych drukarek z lat 80. ubiegłego wieku, obrazki te mają na celu nadanie należnej wagi procesowi przyszłych wyobrażeń i nonsensów.

Dark energy and dark matter are invisible to us. We only know of their existence because of their effect on other visible bodies. It presents an interesting question to scientists. How to visualize the invisible? Or, to go a step further, how to visualize the, as yet, impossible? The difficulty of imagining something that is as yet outside of our conscious ‘system’, beyond not only our understanding, but beyond that which we can ever imagine imagining, is awkward. These images are unsophisticated demonstrations of the way in which we can begin to attempt to visualize the ‘not yet visible’. They demand this kind of simplicity, as they are only pointers towards how one might go about imagining the unimaginable. The tabs and fold lines are immediate invitations to build up into three dimensions what lies in 2 dimensions before us, yet the simple ‘effects’ and tricksy layers that cloud the clearer cut out lines and create more and more layers and dimensions serve to complicate construction. In a kind of 80’s printer startup aesthetic, these images attempt to give a dated authority to the process of future imaginings and non-sense.