1.
Cisza istnieje jako pojęcie, ale nie istnieje w rzeczywistości. Moje postrzeganie ciszy jest względne, służy do odnalezienia odrobiny spokoju w chaosie codziennego życia. Cisza to dla mnie stan ograniczenia wrażeń zmysłowych, który pozwala na twórczy przepływ idei. Cisza stoi w opozycji do hałasu, ale oba te pojęcia stanowią wyzwanie do konfrontacji, zrozumienia, eksploatacji.

2.
Kiedy byłem mały, moje pierwsze doświadczenia z magnetofonem kasetowym dały mi świadomość,że dźwięk można utrwalić. Pamiętam, że nagrywałem głosy, a także muzykę z radia lub z nagrań. Kiedy już dźwięki były utrwalone na taśmie, można je było zmienić, puszczając je wolniej lub od tyłu. Muzykę się tworzy, używając dźwięku jako medium. Muzyka ma znaczenie społeczne lub kulturalne, podczas gdy dźwięk jest bardziej uniwersalny. Istnieje wiele płaszczyzn porównania… Nagrywając dźwięki, mogę je utrwalić, a potem przekształcić w „muzykę” – przynajmniej muzykę w moim rozumieniu tego słowa. Mogę też wytwarzać dźwięki za pomocą różnych przedmiotów, używając form i układów tych dźwięków do tworzenia muzyki.

3.
Wartości związane z naszymi zmysłami są kulturowe. Przecież wykorzystujemy nasz zmysł słuchu. Korzystamy z niego 24 godziny na dobę, nawet w trakcie snu. Nie można tego powiedzieć o naszych innych zmysłach. Aby uszanować nasz zmysł słuchu, możemy przestać go nadużywać – ograniczyć ilość komercyjnego hałasu, który jest narzucany naszym uszom. Mamy możliwość zamknięcia oczu i odwrócenia wzroku od tego hałasu – ale nie możemy zamknąć uszu. Każda osoba powinna mieć prawo wyrazić życzenie, żeby czegoś nie słyszeć, ale można to kontrolować jedynie poprzez szacunek i świadomość oraz projektować przestrzeń dźwiękową w taki sposób, w jaki projektuje się przestrzeń wizualną i dotykową.

4.
Najbardziej irytujące dla mnie dźwięki to te, które są mi narzucane, nad którymi nie mam żadnej kontroli. Są one w pewnym sensie tak zaprojektowane, aby były irytujące, aby mogły uzyskać dostęp do pamięci i ominąć filtry kognitywne. Jeśli chcę usłyszeć kojące dźwięki, tworzę je sam lub udaję się do cichego miejsca. Najważniejsze jest to, że są to moje wybory. Nie każdy hałas musy być irytujący, a cisza nie jest niezbędna dla koncentracji. Sposobów słuchania można się nauczyć tak samo jak czegokolwiek innego.

5.
Nie mogę wypowiadać się w imieniu wszystkich artystów i naukowców; nie jestem też pewien, czy ekologia dźwięku kiedykolwiek była postrzegana w rozumieniu szerszego znaczenia dźwięku. Jest kilka osób, które wypowiadają się o dźwięku w sensie krytycznym, ale są oni w przeważającej mniejszości. Wielu traktuje dźwięk albo jako efektowne muzyczne tło, albo czysto technicznie sprowadza go do akustyki.

6.
Dźwięk określa dla nas przestrzeń, odnosi się więc także do czasu. Dźwięk to siła niesamowicie zależna od czasu, pojawia się bardzo nisko na spektrum elektromagnetycznym i jako taki istnieje dość krótko. Bardzo stary dźwięk musiałby
być również bardzo głośny i trzeba by go słuchać z wielkiej odległości. Marconi mógł wypowiadać się w sposób bardziej metaforyczny o wyższych poziomach fali dźwięku w spektrum (znacznie powyżej częstotliwości radiowej), takich jak promienie kosmiczne, które są używane do określenia odległości galaktyk i wieku gwiazd. Trudno byłoby przełożyć coś takiego na dźwięk, chyba że wynaleźlibyśmy jakiś niesamowity przesuwnik wysokości (pitch shifter).

John Grzinich

Kompozytor, artysta dźwiękowy i wizualny.Urodził się w USA w 1970 roku, mieszka w Mooste w Estonii, gdzie pracuje w MoKS, miejscu (artist room) prowadzonym przez artystów na zasadzie non-profit. Poetyka i estetyka Grzinicha wywodzi się z inspiracji muzyką eksperymentalną i psychoakustyką przestrzeni architektonicznych.
www.maaheli.ee, www.moks.ee

What is silence for You? Is it a relief or anxiety?

Silence exists as a concept but does not exist in reality. I view silence in a relative way, to find some stillness in the chaos of everyday life, as a condition to minimize “input” to the senses in order to allow the flow of creative ideas. Silence is a counterpoint to noise, both of which offer a challenge to confront, to comprehend, to utilize.

Do you remember the moment when you were conscious of the sound in a creative sense? Did you find any differences between the sound and the music if any?

When I was a child, my first experiences with using a tape recorder, offered an awareness that sound could be captured. I remember recording voices as well as music from the radio or from records. Once the sounds were captured on tape you could alter it by playing it slow or backwards. Music is something you make, sound is the medium. Music has social or cultural significance, sound is more universal. There are many comparisons... I can capture sounds by recording them and turn it into “music”, at least music as I may define it. I can also make sounds with objects and develop music from certain forms and patterns from the sounds.

We have 5 holes in our head, and a lot of research try to discredit the leading eyesight sense, yet the hearing sense is a minor case. Of course we don’t mean the superiority of the senses but not seeing the potential which lies in other of them. How can we use human hearing sense?

The values associated with our senses are cultural. We do use our hearing sense. We use it 24 hours a day, even when we are sleeping. This you cannot say for your other senses. To respect our hearing sense we can stop abusing it by understanding the relative importance of silence and limit the amount of commercial noise that is imposed on our ears. We have the ability to close our eyes and look away from this noise but we cannot close our ears. It should be every persons right to not wish to hear something but there is no way to control this but through respect and awareness, to design the sound landscape as we design the visual and tactile.

What sounds do you find most irritating? Which ones are soothing?

The sounds I find the most irritating are the ones imposed on me without any ability to control them. They are, in a sense, designed to be irritating, to gain access to your memory, to override your cognitive filters. If I want soothing sounds I create them or go to a quiet place. Most importantly these are choices. All noise is not necessarily irritating and silence is not necessary for concentration. Ways of Listening is something that can be learned like anything else.

We know that sound is a good way to possess the space. The amalgam of the city sounds which make noise is ambiguous. On the one hand it doesn’t represent nothing but a technological function, eliminating the silence (or the sounds in-situ), on the other hand it is abstract, so it can transform into musical pulp which enables the space control. Do artists and scientists still perceive the ecology of sound as socially and politically communicative, transgressive or enabling critical activity.

I can't speak for all scientists or artists and I'm not sure if there was ever a perceived  “ecology of sound” in the sense of a larger understanding of sound. There are a few who speak about sound in a critical sense, but they are an extreme minority. Many treat sound as either background music for effect or in technical reductive terms as acoustics.

Gugliemo Marconi believed once that we can hear even the oldest sound adapting the right apparatus. Do you think that sound can resist the trace of time?

As sound defines space for us it also relates to time. It is an extremely temporal force coming in very low on the electo-magnetic spectrum an as such does not exist for very long. A very old sound would also have to be very loud and you would have to hear it from a great distance. Marconi may have been speaking more metaphorically about higher forms of energy in the spectrum (well above radio), like the cosmic rays that are used to determine the distance of galaxies and age of stars. It would be difficult to translate that into sound unless we developed one hell of a pitch shifter.


John Grzinich is a composer, sound and video artist. He was born in the USA in 1970 and lives in Mooste, Estonia where he works with MoKS a non-profit artist run space. Grzinich’s poetics and aesthetics are derived from the inspirational sources of experimental music and the psycho-acoustics of architectural space. He picks up, decomposes and combines sonic, morphological and chromatic aspects of natural processes and seeks their mutual relations and new meanings.

website: http://maaheli.ee
organization: http//moks.ee